Η ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΓΑΛΛΙΑ και η Κατάσταση του Δέους

Νέο βιβλίο
Η ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΓΑΛΛΙΑ
Και η Κατάσταση του Δέους
(Κωνσταντίνος Ν. Μουτσόπουλος)

 

. . . .Την Κυριακή το πρωί, ενώ ο Μ. βρισκόταν ακόμη στο κρεβάτι, συνέβη κάτι απροσδόκητο: Άρχισε να βλέπει εικόνες και να ακούει ήχους – σαν να βρισκόταν σε ένα καφέ-εστιατόριο που έμοιαζε Γαλλικό, πιθανώς Παριζιάνικο. Ξαφνικά αισθάνθηκε ταύτιση με ένα συγκεκριμένο άτομο, σε τέτοιο βαθμό που ένιωθε ότι παρακολουθούσε τα δρώμενα μέσα από τα δικά του μάτια.

Θα μπορούσε να σηκωθεί σταματώντας όσα συνέβαιναν, όμως επέλεξε να παραμείνει εστιασμένος σ’ αυτά, γιατί στην κατάσταση που βρισκόταν τα πάντα -ή σχεδόν τα πάντα- είχαν νόημα. . . .

 

Λοιπόν, επιτέλους ένα πολύ ιδιαίτερο και εκκεντρικό βιβλίο για έναν παράλληλο κόσμο και την επικοινωνία μαζί του, από έναν Έλληνα συγγραφέα. Με έχει ενθουσιάσει, αυτήν την περίοδο.

Το μικρό μυθιστορηματικό (χμμ)  βιβλίο έχει τον παράξενο τίτλο :
Η ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΓΑΛΛΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΕΟΥΣ.
Ο Συγγραφέας του είναι ο καθηγητής Κωνσταντίνος Ν. Μουτσόπουλος.

Είναι ένας εμπνευσμένος Θεσσαλονικιός, γενν. 1961, με πτυχία από τα πολυτεχνεία της Καλσρούης και της Τουλούζης, και νυν Καθηγητής Υδραυλικής στο τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος του ΔΠΘ. Κι αυτό είναι το συγγραφικό ντεμπούτο του, το πρώτο του βιβλίο, εκδ. Άνω Τελεία, Δεκ. 2023.


Ο ήρωας του βιβλίου, ο Μ., είναι ένας εκκεντρικός διανοούμενος που ασχολείται με την επιστημονική έρευνα και κάνει παραδόσεις στο Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης με σύμβαση, ενώ εργάζεται και σε τεχνικό γραφείο. Είναι γεμάτος φοβίες, εμμονές, δισταγμούς, εφιάλτες, αγοραφοβία, ψυχολογικές κρίσεις, και όλες τις δυσκολίες προσαρμογής μιας πολύ ιδιαίτερης ευφυίας στην απαιτητική σκληρή κοινωνία, και στο τυπολατρικό γραφειοκρατικό ανταγωνιστικό περιβάλλον των πανεπιστημίων.

Στις σελίδες του βιβλίου, μεταξύ πολλών άλλων διηγήσεων, καταδυόμαστε στον ιδιόμορφο ψυχικό του κόσμο, στις μοναδικές παραξενιές του, στις φαντασιώσεις του, και σε προβληματικά αποσπάσματα του παρελθόντος του και των νοσταλγιών του…

Δεν θέλω να προδώσω την εμπνευσμένη υπόθεση και σχεδόν σουρεαλιστική πλοκή τού βαθιά και απόκρυφα μεταφυσικού αυτού βιβλίου, αλλά θα πω ότι
ο Μ., με ένα αναπάντεχο είδος remote viewing, έρχεται σε επαφή με έναν παράλληλο κόσμο, μία παράλληλη εκδοχή της Γαλλίας, μέσω του Διπλού του, ενός ανθρώπου που ζει σε αυτήν την άλλη Γαλλία, την οποία ο Μ. παρακολουθεί μέσα από τα μάτια και την συνείδηση αυτού του αλλοκοσμικού εαυτού.

Αυτό, εκ πρώτης όψεως, μοιάζει να μην είναι τυχαίο, διότι ο Μ. είναι εξαιρετικά πολύ Γαλλόφιλος, έχοντας κάνει στο παρελθόν του και εκκεντρικές Flaneur περιηγήσεις του Παρισιού, που ίσως θυμίζουν το Paris Peasant του Louis Aragon ή το Passagenwerk, (ή, εδώ που τα λέμε, το Megapolisomancy), κ.ά.. Και μου φαίνεται ότι, από ένα σημείο και μετά, υπάρχει μία μάλλον αξεδιάλυτη προοπτική μεταξύ των εμπειριών στην υπαρκτή Γαλλία του Μ., την Παράλληλη Γαλλία, και τον ψυχικό κόσμο του ήρωα.
Φύσις κρύπτεσθαι φιλεί», έτσι το σχολιάζει αυτό ο Ηράκλειτος).   

Ο Μ. ακολουθεί τον Μαρκήσιο, το Διπλό του στην Παράλληλη Γαλλία, με την οραματική του όραση. Ακόμη και σε αλλοκοσμικά διπλωματικά μυστήρια και σε σενάρια μέχρι και στον Ειρηνικό, σε μακρινά Γαλλικά…dom-tom.

Στην Παράλληλη Γαλλία, ένα παράδοξο Τείχος έχει περικλείσει την χώρα, ένα νοήμων Τείχος (!), που έχει αποκλείσει τον έξω κόσμο. Και ο Μ. προσπαθεί να καταλάβει τα μυστήρια του…

Μα, το σημαντικότερο απ’ όλα είναι η «Κατάσταση του Δέους».  Μια λεπτοφυής μυστηριώδης κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει πολλοί άνθρωποι και ολόκληρη η Παράλληλη Γαλλία, περιτειχισμένη πλέον από τον εξωδιαστασιακό Κύκλο της Σοβαρότητας, που δίνει αποστολές στους μυημένους της.

Δεν θα μιλήσω εδώ για την Κατάσταση του Δέους –που, κατά την άποψή μου, μοιάζει να συνδέεται με τα Peak Experiences του Ab. Maslow, με την μοναστική «Νηφάλιο Μέθη», με εναλλακτικές καταστάσεις της συνείδησης (Altered States of Consciousness), με το  Cosmic Consciousness (: A Study in the Evolution of the Human Mind, 1901, από τον ψυχίατρο Richard Maurice Bucke), την «Φώτιση», ή με την αόρατη επιρροή του Radio Nowhere…
Είμαι υποχρεωμένος να αφήσω τον επίδοξο αναγνώστη του βιβλίου, να μάθει όσα μπορέσει γι’ αυτήν κατάσταση από τον ίδιο τον συγγραφέα του. Είναι το μυστικό του βιβλίου.


Το βιβλίο είναι μια λεπτεπίλεπτη αισθητική αποθέωση –όχι ως κάτι πομπώδες, αλλά με τρόπο σεμνό, σοβαρό, πολύ αινιγματικά υπαινικτικό, λεπτομερή, βυθισμένο στις αρετές της παρατηρητικότητας, των αναμνήσεων και των ονείρων, συνδυασμένο με την αστική ομορφιά και την σημειολογία μιας κουλτούρας που παρουσιάζεται ως Γαλλική, αλλά σύντομα εξελίσσεται σε μία αλλοκοσμική κουλτούρα, η οποία έχει στενή επαφή με τον εσωτερικό κόσμο και τις βαθιές παραφυσικές εντυπώσεις του.

Φανταστείτε το βιβλίο σαν μια διανοητική κατασκευή,  που στον χειρισμό της μοιάζει να οφείλει αρκετά στον Jorge Louis Borges, στον Philip K. Dick, στην Ονειρική Γεωγραφία και στο Megapolisomancy, στο Γαλλικό Noir, στα χαρακτικά του M. C. Escher και στα Role Playing Games.
Και βρίσκεται (ίσως χωρίς να το ξέρει ή να το συνειδητοποιεί;) σε μία αδιόρατη συγχρονιστική σχέση, όπως κρίνω εγώ, με το Pataphysique, με την σημειολογία του J. G. Ballard, με το Neo-Situationism τοu Stewart Home, με το Reverie, με το παράξενο έργο The Other Side του Afred Kubin, ή με το Un Monde Miné του Gilbert Lascault…

Μα, πάνω απ’ όλα, οφείλει τα πάντα στον Μ., έναν τύπο ονειροπόλο και μπλαζέ, αντικοινωνικό και εμμονικό, λόγιο και απόμακρο, που κατάφερε να διεισδύσει σε έναν παράλληλο κόσμο, στην Παράλληλη Γαλλία, πέρα από τα μυστήρια της ψυχής των εαυτών και της γεωγραφίας, και ακόμη και πέρα από το Τείχος, και να μυηθεί στην «Κατάσταση του Δέους».

Η Κατάσταση του Δέους : Ένα μεγάλο λεπτεπίλεπτο ατμοσφαιρικό και ψυχικό μυστήριο, (και σε κάποια σχέση με το περιβάλλον – ως Ψυχογεωγραφία ίσως;) το οποίο πρέπει να γνωρίσει ο αναγνώστης στις σελίδες του μικρόκοσμου αυτού του πολύ ιδιαίτερου βιβλίου, που θα του αφήσει πάρα πολλές μικρές εντυπώσεις και μικρά αινίγματα, ανοιχτά σε ερμηνείες αλλά…to the point!…

Παρ’ όλους τους υπαινιγμούς μου παραπάνω, το νέο βιβλίο αυτό του Κωνσταντίνου Μουτσόπουλου, κατά τις αποσπασματικές δηλώσεις του, φαίνεται να οφείλει περισσότερα σε ανεπαίσθητες εμπνεύσεις από : την Αστική Μεταφυσική, την Ιαπωνική Τοξοβολία Κιούντο, το πρόγραμμα SETI, το θρυλλικό Γαλλικό περιοδικό Pilote, τις κόμικς περιπέτειες των πιλότων Τανγκί και Λαβερντίρ, τα Γαλλικά καφέ και εστιατόρια, την τοπογραφία του Παρισιού, την Συγχρονικότητα, τα Vintage Γαλλικά τραγούδια, τις νουβέλες του Ζωρζ Σιμενόν, την σκακιστική συνδυαστικότητα, τις σημειολογίες της γλώσσας, τις Γαλλικές Αποικίες, ή από μυθιστορήματα όπως Η Πόλη του Φωτός του Πωλ Νορ (όπου ένας Έλληνας εξόριστος στο Παρίσι του Μεσοπολέμου ενθουσιάζεται από την Γαλλική κουλτούρα και προσπαθεί να έρθει σε επαφή με την ψυχή της χώρας), ή τις Γαλλικές αναμνήσεις του συγγραφέα.

Σχεδόν κάθε παράγραφος του βιβλίου, κατά την γνώμη μου, είναι μία σφαίρα εξερεύνησης. Αν την εξερεύνηση αυτήν την έχει κάνει ο συγγραφέας ή θα την κάνει ο αναγνώστης, είναι φυσικά κι αυτό εξερευνήσιμο. 
Κάθε ωραίο και αξιόλογο βιβλίο νομίζω ξεκινά ή τελειώνει (δηλ. συγγραφικά ή αναγνωστικά) με μία εξερεύνηση.  


Χαιρετίζω τον Συνταξιδιώτη μου και άξιο συγγραφέα Κωνσταντίνο Ν. Μουτσόπουλο, (είχα στο παρελθόν δημοσιεύσει παράξενα κείμενα του στο Περιοδικό STRANGE, για την Άνω Πόλη τον Χ και τον ήρωα De Coigny), για αυτό το δικαιωμένο πρώτο του βιβλίο, και τις εκδόσεις Άνω Τελεία για την έκδοση.

Όπως το βλέπω εγώ : Είναι μία αυθεντική Ελληνική συγγραφική πρωτοτυπία, κάτι πάρα πολύ σπάνιο στα νέα Ελληνικά γράμματα, που ακροβατεί ανάμεσα στο Φανταστικό και στον Μαγικό Ρεαλισμό, στην Αυτοβιογραφία και στο Όνειρο, στην Σημειολογία και σε…παράλληλους κόσμους.

Ναι.
Και χάρηκα που το Τείχος του Παράλληλου Παρισιού με οδήγησε με τις αλλοκοσμικές επιρροές του να συγγράψω αυτό το μικρό κείμενο για το βιβλίο.  

Παντελής Γιαννουλάκης

 



 

 


Μπορείτε εύκολα να προμηθευτείτε και να διαβάσετε
το ιδιαίτερο βιβλίο
Η ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΓΑΛΛΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΕΟΥΣ
του Κωνσταντίνου Ν. Μουτσόπουλου

Από 

Share on Facebook
Share on Twitter
Share on pinterest
Print
Email

Leave a Reply

Περισσότερες Δημοσιεύσεις

2020 – ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ

Εύχομαι να αξίζουμε όλοι μας πάντα την Φιλία της Χώρας των Ουρανών, με τον εαυτό μας να στέκει γενναίος και ακέραιος υπεράνω όλων των δυσκολιών..

23

23 «Αν δεν βλέπεις το 23 παντού, πρόκειται να αρχίσεις

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ

στις ενημερώσεις

ΚΑΙ ΘΑ ΛΑΜΒΑΝΕΤΕ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΝΕΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟ BLOG.

Loading