Μεσάνυχτα

 

…Βαθιά την νύχτα, τα μεσάνυχτα,
με τ’ ανοιχτά φτερά του ονείρου,
πετά η ψυχή μου, σκλάβα ελεύθερη,
στους μυστικούς κόσμους του Απείρου…
 
(Γεώργιος Δροσίνης)
Share on Facebook
Share on Twitter
Share on pinterest
Print
Email

One Response

  1. Ένα απρόσμενο ποίημα απο εναν ποιητή θα έλεγα κάπως ξεχασμένο σήμερα αλλά ξαφνιάζει το πόσο ταιριαστό είναι με τους κόσμους του φανταστικού…

Leave a Reply

Περισσότερες Δημοσιεύσεις

ΦΩΣ, ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ!

Το Somewhere Over the Rainbow τραγουδισμένο θλιμμένα από την Tori Amos με ανεπαίσθητο πιάνο, τα μικρότερα πουλιά πετούν ελεύθερα στον άνεμο από σκεπή σε σκεπή, γιατί να μην μπορούμε κι εμείς;

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ Η ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ

Νομίζω –αν και τα νομίσματα δεν βοήθησαν ιδιαίτερα ποτέ κανέναν, εκτός ίσως από εκείνο το χρυσό νόμισμα που δίνεις στον βαρκάρη Χάροντα για να σε περάσει στην άλλη όχθη– πως, απ’ όλους, ο Πλίνιος έχει περιγράψει πριν από αιώνες με τον καλύτερο τρόπο την κατάστασή μας.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ

στις ενημερώσεις

ΚΑΙ ΘΑ ΛΑΜΒΑΝΕΤΕ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΝΕΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟ BLOG.

Loading