
…Βαθιά την νύχτα, τα μεσάνυχτα,
με τ’ ανοιχτά φτερά του ονείρου,
πετά η ψυχή μου, σκλάβα ελεύθερη,
στους μυστικούς κόσμους του Απείρου…
με τ’ ανοιχτά φτερά του ονείρου,
πετά η ψυχή μου, σκλάβα ελεύθερη,
στους μυστικούς κόσμους του Απείρου…
(Γεώργιος Δροσίνης)







One Response
Ένα απρόσμενο ποίημα απο εναν ποιητή θα έλεγα κάπως ξεχασμένο σήμερα αλλά ξαφνιάζει το πόσο ταιριαστό είναι με τους κόσμους του φανταστικού…